حضور مطلق اين را تفهيم ميکند: همينجا، شريک، نزديک. خدا اينجاست، خدا همه جاست، خدا نزد هرکس است. چون خدا منحصر نيست پس حضور او هم بی انتها است.
خدا برتر از همه چيز است اما مشکل پيدا نميشود؛ خدا پائينتر از همه چيز است ولی تحت ظلم و فشار نيست؛ خدا داخل همه چيز است با اينکه حصاری دور تا دورش کشيده نميشود؛ خدا خارج از همه چيز است اما اخراج نميشود (هيلدبرت فون لاواردين).
از راه ايمان به حقايق متنوع خدا ميرسيم و از آن حقيقتهای مرکزی اين است که خدا هست و حضور دارد (عبرانيان ۱۱، ۶).
آيات زيررا در رابطه با حضور مطلق خدا بررسی کنيد:

سفر پيدايش ۲۸، ۱۵ ـ ۱۶
ارمياء نبی ۲۳، ۲۳ ـ ۲۴
متی ۱۸، ۲۰
متی ۲۸، ۲۰
يوحنا ۴، ۴۶ ـ ۵۳

چه نکات مشترکی در آنها پيدا ميشوند؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مزمور ۱۳۹، ۷ ـ ۲۴ را مطالعه کنيد.

حضور مطلق خدا چگونه تشريح ميشود؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کدام وعده ها شامل مزمور هستند که برای شما همين الان، عزيز و پر فيض ميباشند (مقايسه کنيد با سفر تثنيه ۳۱، ۸)؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
اگر مطلب حضور مطلق خدارا مد نظر بگيريم بعضی اوقات با تعليم »همه خدا گرائی« يعنی خدا همه جاهارا فرا گرفته خودرا در مخلوقاتش تجسم ميکند (بطور مثال هر پديدة طبيعی بيانگر حقيقت وجود آفريدگار است) مواجه ميشويم. شما به طرفداری از اين تعليم تفاوت بين حضور مطلق خدا و همه خداگرائی را چگونه توضيح ميدهيد؟

فهرست

جواب شما