خدا قاضی مطلق است و محک برای خوب و بد.
عدالت خدا مطابق قدوسيت خداست.
خدائی که ذاتش مقدس است عدالت محض را مطلوب است.
عادل بودن خدا به اين معنی است که هيچ گونه گناه ناديده گرفته نمی شود بلکه اجرای آنرا سخت ميگيرد به قيمت جان.
خدا از هر نوع حکومت خودسرانه مبری است و عامل احکام خودش است. خدا آنچه که فرمود اجرا ميکند.

هر موقعيکه در فکر ذات خاصة خدا باشيم به ياد عدالت او هم می افتيم. عدالت خدا شامل اجر برای اطاعت است و هم مجازات برای تخلف.

آيات زيررا به افکار بالا به انطباق برسانيد:

سفر تثنيه ۳۲، ۴:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
اشعياء نبی ۵، ۱۶:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
يعقوب ۴، ۱۲:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

صحبت بر اين بود که عدالت خدا براي آنکس که اطاعت کند اجر قائل است. پاداش خدا چه شکل دارد؟

متي ۲۵، ۲۱ و ۳۴:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
يوحنا ۵، ۲۴ ـ ۳۰:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
روميان ۲، ۱۰:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
عبرانيان ۶، ۱۰:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مجازات تخلفات هم وجود دارد. چگونه تلافي ميشود؟

سفر تثنيه ۷، ۱۰:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
روميان ۱، ۲۸ ـ ۳۲:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
روميان ۲، ۹:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مکاشفه ۲۰، ۱۱ ـ ۱۵:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

به دليل فطرت گناه آلود انسان کاملاَّ محال است که آدم حتی با تلاش تمام به خدا برسد.
در رسالة يعقوب ۲، ۱۰ می بينيم که » زيرا هر که تمام شريعت را نگاه دارد و در يک جزو بلغزد ملزم همه ميباشد «.
هيچ کس نميتواند خودرا بی گناه تلقی کند و بدين دليل زندگی اش از کلام داوری يعنی مجازات الهی تحت الشعاع قرار ميگيرد.
خدا چون وفادار است کلامش را لغو نميکند مبادا قدوسيتش را نيز باطل سازد.
پس برای انسان چاره ائی نيست و اميد به پاداش و حيات جاويد يافت نمی گردد؟
لازم است به روميان ۳، ۱۹ ـ ۳۱ رجوع کنيم و آنرا با دقت مطالعه کنيم.

چه کسی در نظر خدا نيک شمرده ميشود؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به چه طريق، نيکی خدا به ظهور رسيده است؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
توسط چه کسی نيک و عادل شمرده ميشوم؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
عمل عيسي مسيح در اين مورد چه بود؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
چرا محبت خدا عدالت خويش را برطرف نميکند؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مسيحيان آگاهانه تن به اعمال عدالت ميدهند (روميان ۶، ۱۳). شما به چه طريق ميتوانيد اعمال عدالت را بجا بياوريد؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

فهرست

جواب شما