خدا: حيات و وجود ذاتی او
خدا تنها موجودی است که زائيده نشده. حيات او فاقد شروع و پايان است يعنی بی ابتداء و لايزال. خدا دارای حيات نيست بلکه خود حيات است.

ما حيات را از دو جنبه می شناسيم:
1 ـ حيات جسمانی که خدا خالق آن است (سفر پيدايش 2، 7) و طولش محدود است (سفر پيدايش 3، 19)؛
2 ـ حيات جاودانی که در ذات خدا است. اين زندگی روحانی کاملاً مبرا از محدوديات مربوط به زيست انسانی، حيوانی و نباتی است
(مزمور 90، 2؛ يوحنا 5، 26).

مفهوم وجود ذاتی خدا و يا قيوم اين است که زندگی را در بطن خود دارد و بدون منشاء و مبداء است يعنی اينکه تمام موجودات، سرچشمه و مبداء از خدا گرفته و به خدا وابستگی مستقيم دارند.
اصطلاحات مشترک را در آيات زير پيدا کنيد و مفهوم آنهارا به نقطة 2 در بالا برابری کنيد:
يوحنا 1، 1ـ4:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
يوحنا 5، 24ـ26:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
يوحنا 10، 17ـ18:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کولسيان 1، 16ـ17:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مکاشفه 1، 8::

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

انسان چون آفريده شده و فاقد علل و معلول ميباشد احساس ناآرامی و ناراحتی ميکند.
يک بحران خاطر مارا فرا ميگيرد وقتی در فکر هستيم که خدا نسبت به ما دليل هستی خودرا بيان نميکند و لزومی برای توجيه عملش ندارد،
خدائی که وجود ذاتی و غنی و مطلق را در خود دارد. و اگر در واقع می پذيريم که خدای واحد وجود دارد
که خارج از توان همة تصوف و فلسفه و علم است پس لازم است که خودمان را فروتن و متواضع قرار دهيم.
انسان مالک هيچ چيز نيست و هر لحظه به لحظه زندگی او در دست خداوند است که بخشش حيات و هستی می باشد.
خدا قلب عالَم هستی است. ولی برای انسان يک چنين ادعائی گناه محض است.
چرا؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای خدا که هستی مطلق است همچنين صفت بی نيازی مطلق و غنی به او تعلق دارد.
خدا به هيچ چيز احتياج ندارد که در صورت به دست آوردن احتياجش تکميلتر يا مستقلتر شود. خدا همه چيزرا فرا ميگيرد و رزاق و دهندة همه چيز است. خدا نميتواند گيرندة چيزی باشد که قبلاً نداده بود.
چون خداوند غنی است همچنين در مقابل ما بی نياز مطلق است. آيات زيررا در مورد صفات خدا بعنوان رزاق ياد داشت کنيد و چگونگی نگرانی خدارا برای ما مد نظر بگيريد:
اعمال رسولان 17، 24ـ25
مزامير 1،24 و 50، 12

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

فهرست

جواب شما